The English Patient

"İngiliz Hasta", dört yabancının birbirinden farklı hayatlarının kesişerek içinden çıkılmaz bir hal aldığı; aşk, ihanet, entrika ve macera dolu destansı bir film... Hikayemizin çoğu, II. Dünya Savaşı'nın başlamasına yakın vurularak düşen bir uçaktan kurtulan, aklı hayatın sırları ve tutkularıyla dolu, bilinmeyen bir İngiliz hastanın gözlerinden anlatılmaktadır. Geçmişin ve şimdinin öyküleri gözler önüne serildikçe karakterler birbirlerine açılırlar ve iki aşk hikayesi ortaya çıkar. Mısır'dan sahra çöllerine yaptıkları tehlike dolu yolculukları, onları terkedilmiş bir İtalyan manastırında unutulmaz bir sonuca götürür...

Sınırların Reddi ve Çöle Yazılan Trajik Bir Aşk

Anthony Minghella’nın 1996 yapımı görkemli başyapıtı 'İngiliz Hasta', yüzeydeki epik aşk hikayesinin çok ötesine geçerek milliyetçiliğin, aidiyetin ve haritaların insanlık üzerindeki yıkıcı etkisini mercek altına alıyor. İkinci Dünya Savaşı’nın son günlerinde, İtalya’da bombalanmış ve terkedilmiş bir manastırda geçen hikaye; haritaların dünyayı nasıl yapay parçalara böldüğünü ve bu bölünmenin bedelini bireylerin hayatlarıyla nasıl ödediğini anlatır. Baş karakter Laszlo Almásy, bir harita yapımcısı olmasına rağmen, "sınırları olmayan bir dünya"nın hasretini çeker. Çöl, onun için sadece devasa bir kum kütlesi değil; ulusların, yasaların ve suni kimliklerin geçersiz olduğu, aşkın ve tutkunun saf halde yaşanabildiği yegâne sığınaktır.

Film, hafıza ve travma bağlamında doğrusal olmayan bir kurguyla ilerleyerek, geçmişin bugün üzerindeki ağır gölgesini hissettirir. Manastır, savaşta her şeyini kaybetmiş karakterler için bir nevi "araf" işlevi görürken, hemşire Hana’nın yanıklar içindeki, milliyeti meçhul bir "İngiliz" hastaya bakması, aslında kendi duygusal yaralarını sarma çabasıdır. Aşkın tıpkı savaş gibi hem inşa edici hem de yıkıcı bir güce sahip olduğu filmde; sadakatsizlik ve ihanet kavramları ahlaki bir yargıdan ziyade, savaşın getirdiği imkansızlıklar üzerinden trajik bir boyutta ele alınır.

Öte yandan 'İngiliz Hasta', sömürgeci Batı tarihine yönelik ince eleştirilerini Sikh kökenli bomba imha uzmanı Kip karakteri üzerinden yapar. Kip’in varlığı, Batı’nın sömürgeci mirasını ve "öteki"leştirdiği hayatları görünür kılar. Film, izleyiciye haritaların sadece yeryüzünü değil, insan ruhunu da nasıl parçaladığını şiirsel bir melankoliyle fısıldar.

Laszlo'nun Katharine'i çölün ortasındaki Karanlıklar Mağarası'nda ölüme terk etmek zorunda kalışı, haritaların yapay sınırlarının aşka attığı en acımasız çiziktir. Hikayenin en dokunaklı anında, yanıklar içindeki Almásy'nin Hana'dan aşırı doz morfin isteyerek hayatına son verdirmesi; bedeninden, hafızasından ve milliyetinden sıyrılıp, sadece "rüzgarın ve kumun" olduğu o sınırsız, haritasız sonsuzluğa yelken açma arzusunun nihai sonucudur.